SALKIM HANIMIN NANELERİ
NURETTİN TÜRKSAN Tuğgeneral (E)

"Kasım 2001 ayı yazılı basına şahane bir konu getirdi: Hem edebiyat, hem sinema, hem tarih vardı. SÖz konusu bir roman ve onun filmi idi.
Roman ve filmin adındaki "TANE" sözcüğünü "NANE"ye çeviren Milliyet gazetesinin yazan Melih Aşık'tır. İstanbullu anneler, oğullan bir kusur işledikleri zaman, "yine ne nane yedin?" diye azarlarlardı. Babalar ise, biraz daha sertçe "yine ne halt ettin" derlerdi.
Bu film ve roman hakkında yazılanlar tam bir dosya oldu. Biz sadece romandaki yanlışlar üzerinde duracağı?:

Herşeyden önce, VARLIK VERGİSİ bir intikam değil, bir ihtiyaç vergisiydi. 1942 yılı, II. Dünya Savaşı'mn en feci yokluk, açlık, hastalık yılıydı. Ordu, siperlerde, çamur ve kar içinde, sığınaklarda, sundurmalarda, 20-25 derecede düşman bekliyordu. Erlerin sırtlarında battaniye, ayaklarında ayakkabı yoklu. (Dış yardım başlayınca, Churchill ve Rooswelt adını koyduğumuz botları giymeye başladık). Subayların palto ve pardösüleri yoktu. (Savaştan sonra, ABD 10.000 pardösü gönderdi. Parka'yı o zaman tanıdık). Subaylar boz renkle kumaştan bir elbise giyerlerdi. Çünkü Sümerbank'ın boya ithal edecek kudreti yoktu..."

Abonelik için tıklayınız.

- Geri -