VATAN KASİDESİ
 
Görüp hükkam[1] asrı münharif [2] sıdk u selametten
Çekildik izzet ü ikbal ile babhükûmetten
 
Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvvetmend[3] olan mazluma el çekmez ianetten[4]
 
Hakir olduysa millet şanına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher sakıt[5] olmaz kadr ü kıymetten
 
Vücudun kim hamir-i[6] mâyesi hâk-i[7] vatandandır
Ne gam rah[8] vatanda çâk[9] olursa cevr ü[10] mihnetten
 
Muini[11] zalimin dünyada erbabdenaettir[12]
Köpektir zevk alan sayyad[13] bi-insafa hizmetten
 
Hemen bir feyz-i baki terk eder bir zevk-i faniye
Hayatın kadrini âli bilenler hüsn-i şöhretten
 
Nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler
Nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten
 
Cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim
Utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten[14]
 
Felekten intikam almak demektir ehl-i idrake
Edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedametten
 
Felek her türlü esbâb-ı cefasın toplasın gelsin
Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten
 
Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
Ki ednâ zevki aladır vezâretten sadâretten
 
Vatan bir -vefâ nâzende-i tannâza[15] dönmüş kim
Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı[16] gurbetten
 
Müberrâyım recâ  havfden indimde âlidir
Vazifem menfaatten hakkım agrâz-ı hükümetten
 
Civân merdânı milletle hazer gavgâdan ye bidâd
Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-i hamiyetten
 
Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret
Ezilmez şiddet-i tazyikten te'sir-i sıkletten
 
Ne efsunkâr [17]imişsin ah ey didâr[18] hürriyet
Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten
 
Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
Cemâlin ta ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten
 
Ne yâr-ı cân imişsin ah ey ümmid-i istikbâl
Cihanı sensin azad eyleyen bin ye's ü mihnetten
 
Senindir devr-i devlet hükmünü dünyaya infâz et
Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin hür türlü âfetten
 
Kilâb[19] zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar
Uyan ey yâreli şîr-i jiyân[20] bu hâb[21] gafletten
 
Namık KEMAL
 


[1] hükkam-ı: Hükümdarlar

[2] münharif : Doğru gitmeyen

[3] Mürüvvetmend: İyilik

[4] ianetten: Yardım

[5] sakıt: Düşük

[6] hamir-i: Hamur

[7] hâk-i : Toprak

[8] rah-ı: Yol

[9] çâk: Yarık

[10] cevr ü: Eziyet, sitem

[11] Muini: Yardımcı

[12] denaettir: Alçaklık

[13] sayyad-ı: Avcı

[14] melametten: Ayıplama

[15] tannâza: Herkesle eğlenen

[16] âlâm-ı: Elam

[17] efsunkâr: Büyük

[18] didâr-ı: Yüz

[19] Kilâb-ı: Köpekler

[20] jiyân: Kükremiş Aslan

[21] hâb-ı. Uyku, rüya