ZÜBEYDE ANA
Anaların yücesi sen, Zübeyde Ana,
Bir gün ılgıt ılgıt
emzirdiğin yavrunun
Bilir miydin yazgısını , bilir
miydin ne olacağını,
Bilir miydin Mustafa'nın saçlarını
okşarken
Yazgıları, yazgılarımızı
değiştireceğini
Mustafa'n serpildi,büyüdü Zübeyde Ana
Gördü kötülükleri, inat etti
düzeltmek için;
Feda etti canını, malını, her
şeyini ülkesi için.
Bu uğurda senin çektiklerin bile
anaların anası
Mustafa' yı
daha da kamçıladı, dönmedi yolundan
Evladının eline diken batacak
diye,
Seloldu göz yaşların, çağlayan oldu.
Sağlığın gitti elden, sen anaların
anası
Duygularınla yaşadın, bedenin bir
hiç oldu.
Sen rahat uyu, oğlun başardı, Zübeyde Ana
Mustafa'n kötü yazgıları
değiştirdi
Ulusal Egemenliği tanıttı herkese
Cumhuriyeti tanıttı! Devrimleri
tanıttı!
Ah Zübeyde
Ana, daha neler neler!
Miras bıraktı bize oğlun Zübeyde Ana.
Bir ışık verdi Ülkemize,
aydınlattı her yeri,
Bunları görmemek- kör olmak değil
de nedir?
Bu ışık öyle bir ışık ki asla
sönmeyecek !
Evladınla sen de rahat uyu Zübeyde Ana
Boşa gitmeyecek emekleriniz. Söz,
söz, söz...
Sabiha SERİN