BİR SÖYLENME…

Taşlama ve hiciv olarak;

Halk deyimlerinde köpek ve köpeklik üzerine çok sözler bulunur;

Hangisinden söz etmeli ki?

İşte, sık kullanılanlardan biri;

“Köpeğin ağzına kemik atmak”

Ne anlamda kullanılır?

Bir çok durumda dile getirilir.

En sıkça, “belalı birisini susturmak için ona çıkar sağlamak” durumunu anlatmak için söylenir.

Şimdilerde en fazla:

Önüne bir kemik atıp ta susturuluyor;

Köşesinde fazla havlamaya başladı, kemikleme zamanı geçti;

“Özelleştirmede” bir kemik de o hakketti;

Biraz da dışarıdakilerine (şeyh, veliaht) kemik bırakılsın,

Gibi sözler, sohbetlerde eksik edilmiyordur, herhalde…

Başka bir deyimde “Köpeğe hoşt, kediye pıst dememek” dir.

Tam güne de uygun düşer.

Şöyle bir etrafa nazarda (bakmak) bulununca, söylenecek neler bulunur, neler!..

Sadece bulunur mu?

Kimileri, bunu sanki yaşam felsefesi yapmış…

Evden işe, işten eve…

Nasıl olsa ömür boyu koruma altında olunmak ta garanti…

Çuvalmış, torbaymış, “mantarmış”aldıran var mı?

Sandukalarmış…

İdari zaiyattır, hep, gözlerde..

Başka bir sözde “Köpek, köpek olalı bir av avladı” dır.

Diğerlerine nazaran biraz hafif kalıyor değil mi?

Kimileri nerede o günler diye, iç geçiriyor olabilirler;

Av yapacak köpek kalmadı, hep biz avlanıyoruz diyerekten…

Dağlarda domuzlar cirit atar, çakallar etrafı sarar, tilkiler kümeslere dadanır, ancak, ortalıkta görülen olmaz…

“Karabaş” bu duruma inanamıyordur, mutlaka…

Bağlantılı olarak ünlü bir söze de yer vermek gerekmez mi?

İşte!

“Köpeksiz köyü bulmuş ta çomaksız geziyor (lar)”

Bir şeyler ilave etmek gerekir mi?

Hayır, diyorsunuz, değil mi?

Halimizi daha açık “tasvir” edecek başka söz, var mıdır?

Belki bulunur.

Fakat zait (fazla) olur, değil mi?

Ancak, köpeklik denince Şair Nefi’den söz etmemek, haksızlık olmaz mı?

En anlamlısını o söylemiştir, de…

Kendisine “kelb” diyen dönemin Şeyhi-islam Tahir Efendi’yi Hicivi hâlâ tazeliğini, zarafetini koruyor:

“Tahir Efendi bana kelb demiş,

İltifatı bu sözde zahirdir.

Maliki mezhebim benim zira,

İtikadımızca kelp, tahirdir.”

Ve sözlerimize;

Ebedi önderimizi:

“Tadı yok sensiz geçen,

Ne buharın, ne yazın,

Kalmadı tesellisi,

Ne şarkının,

Ne sazın.

Diye anıp, nokta oymadan;

Genç kuşaklara;

“Kelb: köpek

Tahir: temiz,

İtikad: inanış,

Maliki: mezheplerden biri (köpek temiz kabul edilir)”

Anlamına geldiğini belirterek yardımcı olalım…